ERCP, safra ve pankreas hastalıklarının tanı ve tedavisinde önemli bir teknolojidir. Ortaya çıktığı günden beri, safra ve pankreas hastalıklarının tedavisine yönelik birçok yeni fikir sunmuştur. Sadece "radyografi" ile sınırlı değildir. Orijinal tanı teknolojisinden yeni bir türe dönüşmüştür. Tedavi teknikleri arasında sfinkterotomi, safra kanalı taşı çıkarılması, safra drenajı ve safra ve pankreas sistemi hastalıklarının tedavisine yönelik diğer yöntemler yer almaktadır.
ERCP'de seçici safra yolu entübasyonunun başarı oranı %90'ın üzerine çıkabilmekte ancak yine de zor safra yolu erişimi nedeniyle seçici safra yolu entübasyonunun başarısız olduğu bazı durumlar mevcuttur. ERCP'nin tanı ve tedavisine ilişkin en son konsensusa göre, zor entübasyon şu şekilde tanımlanabilir: konvansiyonel ERCP'nin ana memesinin seçici safra yolu entübasyon süresi 10 dakikadan fazla veya entübasyon deneme sayısı 5'ten fazla. ERCP yapılırken, bazı durumlarda safra yolu entübasyonu zor ise, safra yolu entübasyonunun başarı oranını artırmak için zamanında etkili stratejiler seçilmelidir. Bu makale, klinik endoskopistlere ERCP'de zor safra yolu entübasyonuyla karşılaştıklarında bir yanıt stratejisi seçmeleri için teorik bir temel sağlamak amacıyla, zor safra yolu entübasyonunu çözmek için kullanılan çeşitli yardımcı entübasyon tekniklerinin sistematik bir incelemesini yapmaktadır.
I. Tek Kılavuz Tel Tekniği, SGT
SGT tekniği, kılavuz tel pankreas kanalına girdikten sonra safra kanalına entübasyon girişiminde kontrast kateter kullanılarak devam edilmesini içerir. ERCP teknolojisinin gelişiminin ilk dönemlerinde, SGT zor safra yolu entübasyonlarında yaygın bir yöntemdi. Avantajı, kullanımının basit olması, meme ucunu sabitlemesi ve pankreas kanalının açıklığını işgal edebilmesi, böylece safra kanalının açıklığının bulunmasını kolaylaştırmasıdır.
Literatürde, geleneksel entübasyonun başarısız olduğu durumlarda SGT destekli entübasyonun tercih edilmesinin vakaların yaklaşık %70-80'inde safra yolu entübasyonunu başarıyla tamamlayabildiğine dair raporlar bulunmaktadır. Raporda ayrıca, SGT başarısızlığı durumlarında bile, çift kateter uygulamasının ve ayarlamasının bile etkili olabileceği belirtilmiştir.kılavuz telTeknoloji, safra kanalı entübasyonunun başarı oranını artırmadı ve ERCP sonrası pankreatit (PEP) insidansını azaltmadı.
Bazı çalışmalar, SGT entübasyonunun başarı oranının çift entübasyona göre daha düşük olduğunu da göstermiştir.kılavuz telTeknoloji ve transpankreatik papiller sfinkterotomi teknolojisi. Tekrarlanan SGT girişimleriyle karşılaştırıldığında, çift SGT'nin erken uygulanmasıkılavuz telTeknoloji veya kesi öncesi teknoloji daha iyi sonuçlar elde etmeyi sağlayabilir.
ERCP'nin geliştirilmesinden bu yana, zor entübasyon için çeşitli yeni teknolojiler geliştirilmiştir. Tek yönlü yöntemlere kıyaslakılavuz telTeknoloji sayesinde avantajlar daha belirgin ve başarı oranı daha yüksek. Bu nedenle, tek başınakılavuz telBu teknoloji şu anda klinik uygulamalarda nadiren kullanılmaktadır.
II.Çift kılavuzlu tel tekniği,DGT
DGT, pankreas kanalı kılavuz telinin yerleştirilmesi yöntemi olarak da adlandırılabilir; bu yöntemde kılavuz tel pankreas kanalına girer, kanalı takip eder ve yerleştirir, ardından ikinci bir kılavuz tel pankreas kanalı kılavuz telinin üzerine yeniden uygulanabilir. Seçici safra kanalı entübasyonu.
Bu yaklaşımın avantajları şunlardır:
(1) Birinin yardımıylakılavuz telSafra kanalı açıklığının bulunması daha kolay hale gelir, bu da safra kanalı entübasyonunu daha sorunsuz hale getirir;
(2) Kılavuz tel meme ucunu sabitleyebilir;
(3) Pankreas kanalının yönlendirmesi altındakılavuz telBu sayede pankreas kanalının tekrar tekrar görüntülenmesinden kaçınılabilir ve tekrarlanan entübasyonun neden olduğu pankreas kanalının uyarılması azaltılabilir.
Dumonceau ve arkadaşları, kılavuz tel ve kontrast kateterin aynı anda biyopsi deliğine yerleştirilebileceğini fark etmiş ve ardından pankreas kanalı kılavuz tel yerleştirme yönteminin başarılı bir vakasını bildirmiş ve şu sonuca varmışlardır:kılavuz telPankreas kanalını işgal etme yöntemi safra kanalı entübasyonu için başarılıdır. Oran olumlu bir etkiye sahiptir.
Liu Deren ve arkadaşları tarafından yapılan bir çalışmada, ERCP ile safra yolu entübasyonu zor olan hastalarda DGT uygulandıktan sonra entübasyon başarı oranının %95,65'e ulaştığı ve bunun geleneksel entübasyonun %59,09'luk başarı oranından önemli ölçüde daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Wang Fuquan ve arkadaşları tarafından yapılan prospektif bir çalışmada, deneysel grupta ERCP safra yolu entübasyonu zor olan hastalara DGT uygulandığında entübasyon başarı oranının %96,0 gibi yüksek bir seviyeye ulaştığı belirtilmiştir.
Yukarıdaki çalışmalar, ERCP için safra yolu entübasyonu zor olan hastalarda DGT uygulamasının safra yolu entübasyonunun başarı oranını etkili bir şekilde artırabileceğini göstermektedir.
DGT'nin eksiklikleri başlıca şu iki noktayı içermektedir:
(1) Pankreaskılavuz telsafra kanalı entübasyonu sırasında veya ikinci aşamada kaybolmuş olabilir.kılavuz teltekrar pankreas kanalına girebilir;
(2) Bu yöntem, pankreas başı kanseri, pankreas kanalı kıvrımlılığı ve pankreas bölünmesi gibi durumlar için uygun değildir.
PEP insidansı açısından bakıldığında, DGT'nin PEP insidansı, geleneksel safra yolu entübasyonuna göre daha düşüktür. Prospektif bir çalışma, zor safra yolu entübasyonu olan ERCP hastalarında DGT sonrası PEP insidansının sadece %2,38 olduğunu ortaya koymuştur. Bazı literatürler, DGT'nin safra yolu entübasyonunda daha yüksek başarı oranına sahip olmasına rağmen, DGT operasyonunun pankreas kanalına ve açıklığına zarar verebileceği için, DGT sonrası pankreatit insidansının diğer tedavi yöntemlerine göre daha yüksek olduğunu belirtmektedir. Buna rağmen, yurt içi ve yurt dışındaki görüş birliği, zor safra yolu entübasyonu vakalarında, entübasyonun zor olduğu ve pankreas kanalına tekrar tekrar yanlış girildiği durumlarda, DGT teknolojisinin nispeten daha az zorlayıcı ve kontrolü nispeten daha kolay olması nedeniyle ilk tercih olarak DGT'yi önermektedir. Bu nedenle, seçici zor entübasyonlarda yaygın olarak kullanılmaktadır.
III. Tel kılavuzlu kanülasyon-pankreatik stent, WGC-P5
WGC-PS, pankreas kanalı stent yerleştirme yöntemi olarak da adlandırılabilir. Bu yöntemde, pankreas kanalına stent yerleştirilir.kılavuz telyanlışlıkla pankreas kanalına giren şeyi çekip çıkarın.kılavuz telve stent üzerinde safra kanalı kanülasyonu gerçekleştirin.
Hakuta ve ark. tarafından yapılan bir çalışma, WGC-PS'nin entübasyona rehberlik ederek genel entübasyon başarı oranını iyileştirmenin yanı sıra, pankreas kanalının açıklığını koruyabildiğini ve PEP oluşumunu önemli ölçüde azaltabildiğini göstermiştir.
Zou Chuanxin ve arkadaşları tarafından yapılan WGC-PS üzerine bir çalışmada, geçici pankreas kanalı stent yerleştirme yöntemi kullanılarak zor entübasyonlarda başarı oranının %97,67'ye ulaştığı ve PEP insidansının önemli ölçüde azaldığı belirtilmiştir.
Bir çalışmada, pankreas kanalına stent doğru yerleştirildiğinde, zor entübasyon vakalarında şiddetli ameliyat sonrası pankreatit riskinin önemli ölçüde azaldığı bulunmuştur.
Bu yöntemin hala bazı dezavantajları bulunmaktadır. Örneğin, ERCP operasyonu sırasında yerleştirilen pankreas kanalı stentinin yerinden oynaması mümkündür; ERCP'den sonra stent uzun süre yerinde kalacaksa, stent tıkanıklığı ve kanal tıkanıklığı riski yüksektir. Yaralanma ve diğer sorunlar, pankreas kaynaklı pankreatit (PEP) vakalarının artmasına yol açar. Kurumlar, pankreas kanalından kendiliğinden çıkabilen geçici pankreas kanalı stentleri üzerinde çalışmalara başlamıştır. Amaç, pankreas kanalı stentlerini PEP'i önlemek için kullanmaktır. Bu stentler, PEP kazalarının sıklığını önemli ölçüde azaltmanın yanı sıra, stent çıkarılması için yapılan diğer operasyonlardan da kaçınmayı ve hastalar üzerindeki yükü azaltmayı sağlar. Çalışmalar, geçici pankreas kanalı stentlerinin PEP'i azaltmada olumlu bir etkiye sahip olduğunu gösterse de, klinik uygulamalarında hala önemli sınırlamalar bulunmaktadır. Örneğin, ince pankreas kanallarına ve birçok dala sahip hastalarda pankreas kanalı stenti yerleştirmek zordur. Bu işlem oldukça zorlaşacak ve yüksek düzeyde profesyonel endoskopist bilgisi gerektirecektir. Ayrıca, yerleştirilen pankreas kanalı stentinin duodenum lümeninde çok uzun olmaması gerektiği de belirtilmelidir. Aşırı uzun bir stent duodenum perforasyonuna neden olabilir. Bu nedenle, pankreas kanalı stent yerleştirme yönteminin seçimi hala dikkatle ele alınmalıdır.
IV. Transpankreatosfinkterotomi, TPS
TPS teknolojisi genellikle kılavuz telin yanlışlıkla pankreas kanalına girmesinden sonra kullanılır. Pankreas kanalının ortasındaki septum, pankreas kanalı kılavuz telinin yönü boyunca saat 11 ile 12 arasında kesilir ve daha sonra tüp, kılavuz tel safra kanalına girene kadar safra kanalı yönünde yerleştirilir.
Dai Xin ve arkadaşları tarafından yapılan bir çalışmada, TPS ile diğer iki yardımcı entübasyon teknolojisi karşılaştırılmıştır. TPS teknolojisinin başarı oranının %96,74 ile çok yüksek olduğu görülmekle birlikte, diğer iki yardımcı entübasyon teknolojisine kıyasla üstün sonuçlar göstermediği tespit edilmiştir.
TPS teknolojisinin özelliklerinin aşağıdaki noktaları içerdiği bildirilmiştir:
(1) Pankreatikobiliyer septum için kesi küçüktür;
(2) Ameliyat sonrası komplikasyon oranı düşüktür;
(3) Kesme yönünün seçimi kontrol edilmesi kolaydır;
(4) Bu yöntem, tekrarlayan pankreas kanalı entübasyonu veya divertikül içindeki meme uçları olan hastalarda kullanılabilir.
Birçok çalışma, TPS'nin sadece zor safra yolu entübasyonunun başarı oranını etkili bir şekilde artırmakla kalmayıp, ERCP sonrası komplikasyon insidansını da artırmadığını ortaya koymuştur. Bazı bilim insanları, pankreas kanalı entübasyonu veya küçük duodenal papilla tekrarlayan durumlarda öncelikle TPS'nin düşünülmesi gerektiğini öne sürmektedir. Bununla birlikte, TPS uygulanırken, TPS'nin olası uzun vadeli riskleri olan pankreas kanalı stenozu ve pankreatit nüksü olasılığına dikkat edilmelidir.
V.Ön Kesimli Sfinkterotomi, PST
PST tekniği, ön insizyonun üst sınırı olarak papiller kavisli bandı ve sınır olarak saat 1-2 yönünü kullanarak duodenal papilla sfinkterini açar ve safra ve pankreas kanalının açıklığını bulur. Burada PST, özellikle kavisli bir bıçak kullanılarak yapılan standart meme başı sfinkter ön insizyon tekniğini ifade eder. ERCP için zor safra kanalı entübasyonuyla başa çıkma stratejisi olarak, PST teknolojisi zor entübasyon için ilk tercih olarak yaygın olarak kabul edilmektedir. Endoskopik meme başı sfinkter ön insizyonu, safra kanalının açıklığını bulmak için bir insizyon bıçağı ile papilla yüzey mukozasının ve az miktarda sfinkter kasının endoskopik olarak kesilmesini ve ardından birkılavuz telveya safra kanalını entübe etmek için kateter.
Yurt içinde yapılan bir araştırma, PST'nin başarı oranının %89,66 gibi yüksek bir seviyede olduğunu ve bunun DGT ve TPS'den önemli ölçüde farklı olmadığını göstermiştir. Bununla birlikte, PST'de PEP görülme sıklığı DGT ve TPS'ye göre önemli ölçüde daha yüksektir.
Şu anda bu teknolojinin kullanımına ilişkin karar çeşitli faktörlere bağlıdır. Örneğin, bir raporda PST'nin duodenum papillasının anormal veya bozuk olduğu durumlarda, örneğin duodenum darlığı veya malignite gibi durumlarda en iyi şekilde kullanıldığı belirtilmiştir.
Ayrıca, diğer başa çıkma stratejileriyle karşılaştırıldığında, PST'nin PEP gibi komplikasyon görülme sıklığı daha yüksektir ve operasyon gereksinimleri fazladır; bu nedenle bu operasyonun deneyimli endoskopistler tarafından yapılması en iyisidir.
VI. İğne-Bıçak Papillotomisi, NKP
NKP, iğne-bıçak yardımıyla yapılan bir entübasyon tekniğidir. Entübasyon zor olduğunda, duodenal papillanın açıklığından saat 11-12 yönünde papilla veya sfinkterin bir kısmını kesmek için iğne-bıçak kullanılabilir ve ardından birkılavuz telveya kateter ile ortak safra kanalına seçici yerleştirme. Zor safra kanalı entübasyonunda bir başa çıkma stratejisi olarak, NKP zor safra kanalı entübasyonunun başarı oranını etkili bir şekilde artırabilir. Geçmişte, NKP'nin son yıllarda PEP insidansını artıracağına genel olarak inanılıyordu. Son yıllarda, birçok retrospektif analiz raporu, NKP'nin postoperatif komplikasyon riskini artırmadığını belirtmiştir. Zor entübasyonun erken aşamasında NKP uygulanmasının, entübasyon başarı oranını artırmada büyük fayda sağlayacağı dikkate değerdir. Bununla birlikte, en iyi sonuçları elde etmek için NKP'nin ne zaman uygulanacağına dair şu anda bir fikir birliği yoktur. Bir çalışma, NKP'nin uygulandığı dönemde entübasyon oranının daha yüksek olduğunu bildirmiştir.ERCP20 dakikadan daha kısa sürede uygulanan NKP'nin etkisi, 20 dakikadan daha sonra uygulanan NKP'ye göre anlamlı derecede daha yüksekti.
Safra kanalı kanülasyonu zor olan hastalarda, meme başı çıkıntıları veya belirgin safra kanalı genişlemesi varsa bu teknikten en çok fayda sağlanacaktır. Ayrıca, zor entübasyon vakalarında TPS ve NKP'nin birlikte kullanımının, tek başına uygulanmasına göre daha yüksek başarı oranına sahip olduğuna dair raporlar bulunmaktadır. Dezavantajı ise, meme başına uygulanan çoklu kesi tekniklerinin komplikasyon riskini artırmasıdır. Bu nedenle, komplikasyon riskini azaltmak için erken ön kesi yönteminin mi yoksa zor entübasyonun başarı oranını artırmak için birden fazla iyileştirici önlemin mi tercih edilmesi gerektiği konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
VII.İğne-bıçakla fistülotomi,NKE
NKF tekniği, meme ucunun yaklaşık 5 mm yukarısından mukozayı delmek için iğne bıçağı kullanmayı, karışık akım kullanarak saat 11 yönünde katman katman kesi yapmayı ve ardından safra akışını tespit etmek ve dokuyu kesmek için kılavuz tel kullanmayı ifade eder. Sarılık bölgesinde seçici safra kanalı entübasyonu gerçekleştirildi. NKF ameliyatı meme ucu açıklığının üzerinde kesi yapar. Safra kanalı sinüsünün varlığı nedeniyle, pankreas kanalının açıklığına termal ve mekanik hasarı önemli ölçüde azaltır ve bu da pankreas kaynaklı pankreatit (PEP) insidansını azaltabilir.
Jin ve ark. tarafından yapılan bir çalışma, NK tüp entübasyonunun başarı oranının %96,3'e ulaşabileceğini ve ameliyat sonrası PEP'e gerek duyulmadığını ortaya koymuştur. Ayrıca, NKF'nin taş çıkarma işlemindeki başarı oranı %92,7 gibi yüksek bir seviyededir. Bu nedenle, bu çalışma safra yolu taşlarının çıkarılması için ilk tercih olarak NKF'yi önermektedir. Geleneksel papillomiyotomi ile karşılaştırıldığında, NKF operasyonunun riskleri daha yüksektir ve perforasyon ve kanama gibi komplikasyonlara yatkındır; ayrıca endoskopistlerin yüksek operasyon seviyesini gerektirir. Doğru pencere açma noktası, uygun derinlik ve hassas teknik, kademeli olarak öğrenilmesi ve ustalaşılması gereken unsurlardır.
Diğer kesi öncesi yöntemlerle karşılaştırıldığında, NKF daha yüksek başarı oranıyla daha kullanışlı bir yöntemdir. Bununla birlikte, bu yöntem, uygulayıcının yetkin hale gelmesi için uzun süreli pratik ve sürekli bilgi birikimi gerektirdiğinden, yeni başlayanlar için uygun değildir.
VIII. Tekrarlanan ERCP
Yukarıda belirtildiği gibi, zor entübasyonla başa çıkmanın birçok yolu vardır. Ancak %100 başarı garantisi yoktur. İlgili literatür, bazı durumlarda safra yolu entübasyonunun zor olması halinde, uzun süreli ve çoklu entübasyon veya ön kesiğin termal penetrasyon etkisinin duodenum papilla ödemine yol açabileceğine işaret etmiştir. Operasyon devam ederse, sadece safra yolu entübasyonu başarısız olmakla kalmaz, komplikasyon riski de artar. Yukarıdaki durum meydana gelirse, mevcut entübasyonu sonlandırmayı düşünebilirsiniz.ERCPÖnce bir ERCP operasyonu yapılır ve isteğe bağlı bir zamanda ikinci bir ERCP işlemi gerçekleştirilir. Papilla ödemi kaybolduktan sonra, ERCP operasyonu ile başarılı entübasyon daha kolay olacaktır.
Donnellan ve arkadaşları ikinci bir çalışma gerçekleştirdi.ERCPİğne-bıçakla ön kesi yapıldıktan sonra ERCP'si başarısız olan 51 hastaya operasyon uygulandı ve 35 vakada başarılı sonuç alındı; komplikasyon oranında da artış gözlenmedi.
Kim ve arkadaşları, başarısız olan 69 hastaya ikinci bir ERCP operasyonu uyguladı.ERCPİğne-bıçakla ön kesi yapıldıktan sonra 53 vaka başarılı oldu ve başarı oranı %76,8 olarak gerçekleşti. Başarısız olan diğer vakalara da üçüncü bir ERCP operasyonu uygulandı ve başarı oranı %79,7 oldu. Ayrıca, birden fazla operasyonun komplikasyon görülme sıklığını artırmadığı gözlemlendi.
Yu Li ve arkadaşları, seçmeli ikincil muayene gerçekleştirdiler.ERCPİğne-bıçakla ön kesi sonrası ERCP başarısız olan 70 hastada 50 vakada başarı sağlandı. Genel başarı oranı (birinci ERCP + ikinci ERCP) %90,6'ya yükseldi ve komplikasyon insidansında anlamlı bir artış olmadı. İkinci ERCP'nin etkinliği kanıtlanmış olsa da, iki ERCP operasyonu arasındaki süre çok uzun olmamalı ve bazı özel durumlarda gecikmiş safra drenajı durumu kötüleştirebilir.
IX. Endoskopik ultrason eşliğinde safra drenajı, EUS-BD
EUS-BD, ultrason eşliğinde mide veya onikiparmak bağırsağı lümeninden safra kesesine bir ponksiyon iğnesi kullanılarak yapılan, onikiparmak bağırsağı papillasından onikiparmak bağırsağına girilen ve ardından safra yollarının entübasyonunun gerçekleştirildiği invaziv bir işlemdir. Bu teknik hem intrahepatik hem de ekstrahepatik yaklaşımları içerir.
Retrospektif bir çalışmada, EUS-BD'nin başarı oranının %82'ye ulaştığı ve ameliyat sonrası komplikasyon oranının sadece %13 olduğu bildirilmiştir. Karşılaştırmalı bir çalışmada, EUS-BD'nin kesi öncesi teknolojiyle karşılaştırıldığında, entübasyon başarı oranının %98,3'e ulaşarak kesi öncesi teknolojinin %90,3'lük oranından önemli ölçüde daha yüksek olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, diğer teknolojilerle karşılaştırıldığında, EUS'un zor vakalarda uygulanmasına ilişkin araştırmalar henüz yetersizdir.ERCPEntübasyon. Zorlu safra yolu tıkanıklıklarında EUS rehberliğinde safra yolu ponksiyon teknolojisinin etkinliğini kanıtlayacak yeterli veri bulunmamaktadır.ERCPEntübasyon. Bazı çalışmalar, postoperatif PEP'in rolünün azaldığını göstermiştir. Postoperatif PEP'in rolü ikna edici değildir.
X.Perkütan transhepatik kolanjiyal drenaj, PTCD
PTCD, diğer invaziv muayene tekniklerinden biridir ve aşağıdakilerle birlikte kullanılabilir:ERCPÖzellikle malign safra yolu tıkanıklığı vakalarında, safra yolu entübasyonunun zor olduğu durumlarda kullanılır. Bu teknik, perkütan olarak safra kanalına girmek için bir ponksiyon iğnesi kullanır, safra kanalını papilla üzerinden deler ve ardından ayrılmış bir tüp aracılığıyla safra kanalını retrograd olarak entübe eder.kılavuz telBir çalışmada, safra yolu entübasyonu zor olan ve PTCD tekniği uygulanan 47 hasta analiz edilmiş ve başarı oranı %94'e ulaşmıştır.
Yang ve ark. tarafından yapılan bir çalışma, EUS-BD uygulamasının, hilus stenozu ve sağ intrahepatik safra kanalının delinmesi gerekliliği söz konusu olduğunda açıkça sınırlı olduğunu, PTCD'nin ise safra kanalı eksenine uyum sağlama ve kılavuz cihazlarda daha esnek olma avantajlarına sahip olduğunu belirtmiştir. Bu gibi hastalarda safra kanalı entübasyonu kullanılmalıdır.
PTCD, uzun süreli sistematik eğitim ve yeterli sayıda vaka tamamlanmasını gerektiren zor bir operasyondur. Acemi cerrahların bu operasyonu tamamlaması zordur. PTCD sadece zor bir operasyon olmakla kalmaz, aynı zamanda...kılavuz telİlerleme sırasında safra kanalına da zarar verebilir.
Yukarıda belirtilen yöntemler, zorlu safra yolu entübasyonunun başarı oranını önemli ölçüde artırabilse de, seçim kapsamlı bir şekilde değerlendirilmelidir.ERCPSGT, DGT, WGC-PS ve diğer teknikler düşünülebilir; yukarıdaki teknikler başarısız olursa, kıdemli ve deneyimli endoskopistler TPS, NKP, NKF vb. gibi kesi öncesi teknikleri uygulayabilirler; eğer yine de seçici safra yolu entübasyonu tamamlanamazsa, elektif ikincil entübasyon düşünülebilir.ERCPYukarıdaki tekniklerden hiçbiri zor entübasyon sorununu çözemezse, EUS-BD ve PTCD gibi invaziv operasyonlar denenebilir ve gerekirse cerrahi tedavi seçilebilir.
Biz, Jiangxi Zhuoruihua Tıbbi Alet Şirketi olarak, Çin'de biyopsi forsepsleri, hemoklipler, polip yakalama aletleri, skleroterapi iğneleri, sprey kateterleri, sitoloji fırçaları gibi endoskopik sarf malzemeleri konusunda uzmanlaşmış bir üreticiyiz.kılavuz tel, taş çıkarma sepeti, burun safra drenaj kateterivb. EMR, ESD'de yaygın olarak kullanılanlar,ERCPÜrünlerimiz CE sertifikalı, tesislerimiz ise ISO sertifikalıdır. Ürünlerimiz Avrupa, Kuzey Amerika, Orta Doğu ve Asya'nın bir bölümüne ihraç edilmekte olup, müşterilerimizden geniş çapta takdir ve övgü almaktadır!
Yayın tarihi: 31 Ocak 2024